Długoterminowe nawyki żywieniowe – takie jak dieta bogata w tłuszcze nasycone i cukry proste – silnie modyfikują strukturę mikrobiomu, co bezpośrednio przekłada się na tendencję do tycia. Taki styl żywienia sprzyjająca rozrostowi tych szczepów bakterii, które efektywniej pozyskują energię z resztek pokarmowych i magazynują ją w postaci tkanki tłuszczowej.🍽️
W jelitach osób szczupłych częściej występują gatunki o działaniu przeciwzapalnym i stabilizującym barierę jelitową – takie jak Faecalibacterium prausnitzii czy wybrane gatunki z rodzaju Bacteroides i Akkermansia muciniphila (odpowiadające między innymi za szczelność nabłonka jelita). 🌿
Duże, wielomiesięczne badanie nad szczepem Bifidobacterium animalis subsp. lactis 420 (B420) wykazało, że skutecznie kontrolował on masę tkanki tłuszczowej oraz obwód talii u osób z nadwagą i otyłością – wpływając między innymi na zmniejszenie przepuszczalności jelitowej. Suplementacja szczepem B420 – zarówno samodzielnie, jak i w duecie z błonnikiem – doprowadziła także do wyraźnego zmniejszenia obwodu pasa u badanych oraz samorzutnego ograniczenia spożycia kalorii w porównaniu do grupy kontrolnej. ⚖️
Nadmierny przyrost tkanki tłuszczowej – szczególnie tej na brzuchu – może stać się źródłem przewlekłych stanów zapalnych (przyczyniając się tym samym do rozwoju cukrzycy, miażdżycy czy nadciśnienia). Co więcej, nieprawidłowo funkcjonująca gospodarka hormonalna w otyłości zaburza działanie leptyny – hormonu odpowiedzialnego za sytość, co prowadzi do „błędnego koła” (stałego odczuwania głodu).
Dostarczając organizmowi więcej kalorii niż potrzebuje, możemy doprowadzić do przerostu komórek tłuszczowych (adipocytów). Kiedy osiągają rozmiary, w których brakuje im dostarczających tlen naczyń krwionośnych – powstaje tak zwana „hipoksja” (niedotlenienie) tkanki tłuszczowej. Zjawisko to jest związane z gwałtownym wzrostem zużycia tlenu – a nie tylko ze zmianami w ukrwieniu tkanki.
Suplementacja berberyną – naturalnym „Ozempicem” – prowadzi do średniego spadku masy ciała o około 0,88 kilograma w ciągu 8-12 tygodni. Spadek ten spowodowany jest wyłącznie suplementacją – nie obejmuje aktywności fizycznej ani stosowania restrykcji kalorycznych. 💪🏻
Badanie przeprowadzone w 2026 roku w 11 ośrodkach medycznych wykazało, że chociaż berberyna poprawia profil lipidowy (obniża cholesterol LDL i apoB) oraz redukuje stan zapalny – nie zmniejszyła istotnie statystycznie obszaru wisceralnej tkanki tłuszczowej ani stłuszczenia wątroby w porównaniu do grupy placebo.
Mechanizm działania berberyny opiera się na aktywacji enzymu AMPK (odpowiedzialnego za monitorowanie poziomu energii wewnątrz komórek), poprawie wrażliwości na insulinę oraz regulacji gospodarki energetycznej. W modelach zwierzęcych – zarówno u myszy z otyłością, jak i u szczurów na diecie wysokotłuszczowej – podawanie berberyny doprowadziło do wyraźnego spadku masy ciała, obniżenia poziomu trójglicerydów we krwi oraz polepszenia tolerancji glukozy.
Jedno z badań wykazało, że 10-minutowy spacer – podejmowany natychmiast po spożyciu posiłku bogatego w węglowodany – drastycznie obniża szczytowy poziom glukozy we krwi oraz zmniejsza całkowitą krzywą glikemiczną (AUC) w porównaniu do warunków bez ruchu. Poruszanie się od razu po jedzeniu pozwala „wychwycić” glukozę bezpośrednio przez pracujące mięśnie – jeszcze zanim dojdzie do jej silnego wyrzutu. 🚶🏻♂️
Badania kliniczne – analizujące dodatek wysokich dawek kwasów Omega-3 do behawioralnych programów utraty wagi – wykazały, że stymulują one korzystne zmiany w mikrobiomie jelitowym oraz poprawiają biomarkery ryzyka metabolicznego. Wprowadzenie wysokich dawek omega-3 (w granicach 3+ gramów dziennie), potęguje efekty zdrowotne u osób z nadwagą i otyłością – działając nie tylko na układ krążenia, ale także na podłoże zapalne otyłości. 🐟
Tak zwany “gen FTO” jest silnie skorelowany ze wskaźnikiem masy ciała (BMI) oraz ryzykiem otyłości zarówno u dorosłych, jak i u dzieci. Jego wpływ na zwiększoną masę ciała i tendencję do gromadzenia tkanki tłuszczowej ujawnia się już wczesnym dzieciństwie (zazwyczaj od około 7. roku życia) i towarzyszy przez całą dorosłość.
W kontrolowanym badaniu klinicznym zestawiono osoby na restrykcji kalorycznej śpiące po 8,5 godziny oraz po 5,5 godziny na dobę. Obie grupy straciły zbliżoną masę ciała – jednak grupa śpiąca krótko straciła o ponad 55% mniej tkanki tłuszczowej, a znacznie większą część utraconej wagi stanowiła czysta masa mięśniowa.
Nasz pro-tip: Zjadłeś węglowodany? Wyjdź na krótki, 10-minutowy spacer po posiłku, aby zniwelować poziom glukozy we krwi i… poczuć się lepiej!